"ศิลปะโบราณยุคปฐมกาล" ปฐมบทแห่งพุทธศิลป์โบราณ "พระพุทธปางสมาธิ" กะลาตาเดียวแกะยุคต้น หลวงพ่อน้อย วัดศรีษะทอง ต.ห้วยตะโก อ.นครชัยศรี จ.นครปฐม จัดสร้างราวปี 2465 - 2470

พุทธคุณระดับ "อกาลิโก" เหนือโลก เหนือกาลเวลา พุทธคุณระดับ "โลกุตระ" รูปพระพุทธปางสมาธิองค์นี้ "มิใช่เพียงเครื่องราง แต่คือ องค์ศาสดาผู้พิชิตมาร" ทรงสถิตอยู่เหนือพรหม เหนือเทวดา เหนืออิทธิพลของดวงดาว และเหนืออำนาจทั้งปวงของพระราหู เพราะพระองค์คือผู้ "อยู่เหนือกฎแห่งกรรม" และวัฏสงสารทั้งมวล บารมีแห่งพระพุทธองค์จึงเป็น "อกาลิโก" ที่สามารถหยุดยั้งอาถรรพ์ สยบความมืดมิด และประทานแสงสว่างแห่งปัญญาที่ไม่มีสิ่งใดในจักรวาลจะต้านทานได้

หลวงพ่อน้อย นาวารัตน์ เกิดเมื่อ 14 กุมภาพันธ์ 2435 และมรณภาพ 10 ธันวาคม 2488 พระอุปัชฌาย์น้อย บรมครูผู้สร้างตำนานกะลาแกะอันดับ 1 ของแผ่นดิน มีหลวงพ่อปิ่น ท่านเกิด 2455 - มรณภาพ 2519 เป็นศิษย์เอกสายตรงเพียงผู้เดียวที่ได้รับการถ่ายทอดวิชาจารและเสกทั้งหมดต่อจากหลวงพ่อน้อย ท่านสืบทอดตำแหน่งเจ้าอาวาสและเป็นผู้พัฒนาสู่งาน "ศิลป์มาตรฐานสากล" ที่มีความสวยงามและเป็นระเบียบตามวิถีช่างยุคต่อมา

ศาสตร์การยุบตัวของเสี้ยนกะลา กะลาชิ้นนี้ผ่านกาลเวลากว่า 99-104 ปี จนเปลี่ยนสภาพเป็น "ฟอสซิล" เสี้ยนกะลาเกิดการยุบตัวเชิงโครงสร้างจนเกิดมิติ "ลอนคลื่น" โอบรัดรอยมีดจนรอยแกะดูจมและหลอมรวมเข้าไปในเนื้อลึกมาก ต่างจากงานยุคหลังที่รอยมีดจะเพียงแค่ "สถิต" อยู่บนผิวหน้าที่แห้งผากเท่านั้น

วินาทีทอง "จารในฤกษ์" ถอดรหัสรอยจาร "ตัวนะ" เพียงตัวเดียวที่กึ่งกลางองค์ นี่คือสัจธรรมความเป็นจริง เวลาหน้างานในช่วงเวลาคราสที่แสนสั้น หลวงพ่อน้อยท่านใช้ "วินาทีทอง" บรรจุหัวใจอักขระสำคัญที่สุดเพื่อให้ทันฤกษ์คราส "ตัวเดียวจบ... ครบทุกพุทธคุณ" ซึ่งในทางพุทธาคม "นะ" ไม่ใช่อักขระทั่วไป แต่คือ "หัวใจปฐมกัป" ที่เป็นจุดกำเนิดของมงคลทั้งปวง รอยจารที่เก่าจึงมนนวลเนียนสมานเนื้อเป็นเนื้อเดียวกับเนื้อกะลา ซึ่งศิลปโบราณยุคต้นส่วนใหญ่ของหลวงพ่อน้อย ที่มีขนาดไม่ใหญ่หรือมีพื้นที่ด้านหลังจำกัดหรือขนาดเล็ก หลวงพ่อจะมีการจารอักษระ นะ หรือนะล้อม เพียงตัวเดียว

องค์พระศาสดา ผู้ทรงสถิตอยู่เหนือโลกเหนือจักรวาล และเหนือกาลเวลา ทรงมีพุทธบารมีศักดิ์สิทธิ์เหนือกว่าเทพยดา เหนือกว่ามวลหมู่ยักษ์ และอำนาจของพระราหูทั้งปวง ศิลป์มาตรฐานอาจจะหาซื้อที่ไหน เมื่อไหร่ก็ได้ แต่ศิลป์โบราณยุคต้นของหลวงพ่อน้อย... คือวาสนาสูงสุดของผู้ครอบครอง ที่สุดของศิลปะ คือ "ศิลปะโบราณยุคปฐมกาล"

หากท่านเข้าใจเรื่อง 'โครงสร้างของกาลเวลา' กะลาตาเดียวแกะของวัดศีรษะทอง ท่านจะพิจารณาได้ง่าย เพียงพริบตา"

ศิลปะอาจจะเลียนแบบกันได้ แต่ "กาลเวลาที่ซึมลึกลงในโมเลกุลของเนื้อกะลา มันไม่สามารถเลียนแบบอายุขัยของเซลล์ได้ "

226-1-374xx-x